เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 ธงคุมน้ำเสวียนหยวน
“หลังจากเอาเปรียบข้าเสร็จแล้ว ก็คิดจะรีบชิ่งหนีไปง่าย ๆ เช่นนี้เลยหรือ จะมีเรื่องที่ง่ายดายปานนั้นได้อย่างไรกัน” หลิวชิงแอบคิดในใจ
ไม่มีผู้ใดสามารถมาขูดรีดถอนขนแกะจากเขาได้ มีแต่เขาเท่านั้นที่เป็นฝ่ายไปขูดรีดผู้อื่น
ต่อให้ท่านจะเป็นถึงบรรพชนหงจวิน ผู้ที่จะได้เป็นลำดับหนึ่งแห่งใต้หล้าในหงฮวงในอนาคตก็ไม่มีข้อยกเว้น
กล้ามเนื้อบนใบหน้าของบรรพชนหงจวินกระตุกยิก ๆ ภายในใจเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาบ้างแล้วที่เมื่อครู่เห็นแก่กินไปดื่มชาวิญญาณรู้แจ้งก่อนกาลถ้วยนั้นเข้าไป
“สหายเต๋าหลิวชิง วาสนาที่ข้าผู้เฒ่าเอ่ยถึงนั้น หาได้มีเพียงแค่เรื่องนั้นเรื่องเดียวไม่ เมื่อครู่ข้ายังพูดไม่ทันจบเลย เจ้าจะรีบร้อนไปไยเล่า” บรรพชนหงจวินสะบัดมือขึ้นคราหนึ่ง สมบัติวิญญาณก่อนกาลระดับสูงสุดชิ้นหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นในมือของเขา มันคือธงสีน้ำเงินเข้มผืนหนึ่งที่กำลังแผ่ปราณวิญญาณธาตุน้ำอันหนาแน่นออกมาอย่างถึงที่สุด