เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 ถอนรากถอนโคน ไม่เหลือแม้แต่เส้นขน
ตราบัวเขียวโกลาหลคือสมบัติสูงสุดก่อนกาลที่มีข้อห้ามก่อนกาลอยู่ถึงเจ็ดสิบสองชั้น ซ้ำยังเป็นสมบัติวิญญาณคู่กายของหลิวชิงที่ถูกเขาหลอมรวมจนสมบูรณ์แบบไปตั้งนานแล้ว จึงสามารถควบคุมสั่งการได้ดั่งแขนขาของตนเอง
ลำพังแค่การทุบทำลายวังมังกรตงไห่ที่ไม่มีค่ายกลใด ๆ คอยปกป้องให้แตกกระจาย ย่อมเป็นเรื่องที่สามารถทำได้อย่างง่ายดายดั่งพลิกฝ่ามือ
ไท่ชิงเหลาจื่อจ้องมองไปยังตราบัวเขียวโกลาหล พลางนำมันมาลองเปรียบเทียบกับเจดีย์หลิงหลงเสวียนหวงฟ้าดินของตนดูในใจ
เกรงว่าแม้แต่เจดีย์หลิงหลงของเขา ก็คงจะยากที่จะต้านทานการทุบโจมตีของตราบัวเขียวโกลาหลนี้ไหว
“วัสดุชั้นเลิศถึงเพียงนี้ หากปล่อยทิ้งไว้ที่นี่เฉย ๆ คงจะน่าเสียดายแย่ สู้เก็บรวบนำกลับไปให้หมดเลยจะดีกว่า” หลิวชิงเรียกคืนตราบัวเขียวโกลาหลกลับมา จากนั้นจึงสะบัดแขนเสื้อออกคราหนึ่ง กวาดเก็บเศษซากวัสดุทั้งหมดของวังมังกรตงไห่เข้าไปไว้ในครอบครองจนเกลี้ยง