เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23 พ่อของเจ้ากำลังถูกแทงอยู่นะ
มิน่าเล่าจึงถูกแยกมาขังเดี่ยวไว้ในที่แห่งนี้ ที่แท้ก็เป็นบุตรชายของสือฉีหลินนี่เอง
“การจะให้ข้าช่วยเจ้าออกไปนั้นง่ายดายยิ่งนัก เพียงแต่เจ้าจะต้องยอมรับข้าเป็นนายและมาเป็นสัตว์ขี่ของข้าเสียก่อน” หลิวชิงจ้องมองกิเลนพลางเอ่ยขึ้น
หลังจากพ้นผ่านมหันตภัยหลงฮั่นไปแล้ว สามเผ่าพันธุ์โดยพื้นฐานแล้วจะมีเพียงสายเลือดสาขาย่อยเท่านั้นที่รอดชีวิตมาได้ พลังสายเลือดจึงถดถอยลงอย่างรุนแรง และพลังความแข็งแกร่งก็ลดฮวบลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน
ทว่ากิเลนที่อยู่ตรงหน้านี้คือบุตรชายของสือฉีหลิน พลังสายเลือดย่อมต้องเข้มข้นบริสุทธิ์เป็นอย่างยิ่ง หากรับมันมาเป็นสัตว์ขี่ ต่อไปภายภาคหน้าขี่ออกไปข้างนอกจะต้องได้หน้ามีสง่าราศีเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัวแน่นอน
อย่างน้อยที่สุดก็ต้องดูมีสง่าราศีกว่าสัตว์ขี่ของไท่ชิงเหลาจื่อและประมุขทงเทียนในอนาคตเป็นแน่
เพราะในภายภาคหน้าคนทั้งสองต่างก็ขี่โคด้วยกันทั้งคู่ จะไปดูองอาจทรงพลังเท่ากับกิเลนได้อย่างไรกัน