เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18 สะกดสังหารอย่างง่ายดาย
การมายืนถกเถียงกันว่าจะกินอีกฝ่ายอย่างไรต่อหน้าเจ้าตัวเช่นนี้ หลิวชิงรู้สึกว่ามันออกจะไม่ค่อยดีนัก เพราะอย่างไรเสียเกียรติที่พึงมอบให้แก่วัตถุดิบอาหารก็ยังจำเป็นต้องมอบให้อยู่ดี
แต่พอหลิวชิงเหลือบไปมองดูกล้ามก้ามขนาดใหญ่อวบอ้วนสมบูรณ์ของเหล่าทหารกุ้งขุนพลปูแล้ว ชั่วขณะนั้นเขาก็พลันรู้สึกน้ำลายสอขึ้นมาอยู่บ้างเหมือนกัน
โดยเฉพาะก้ามของทหารกุ้งที่มีขนาดใหญ่โตกว่ากุ้งก้ามแดงในชาติก่อนตั้งหลายสิบเท่า หากนำไปผัดพริกเสฉวนให้มีรสเผ็ดชา กินเข้าไปคงจะสะใจถึงทรวงเป็นที่สุด
“เช่นนั้นก็ขอมอบให้เป็นหน้าที่ของสหายเต๋าทั้งสามท่านเถิด” หลิวชิงพยักหน้าตอบตกลง
ในเมื่อซานชิงไม่ยอมให้เขาลงมือ เขาก็ย่อมยินดีที่จะได้ยืนดูอยู่อย่างสบายอารมณ์
อย่าได้เห็นว่าฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนคนมากมายมหาศาล แต่พวกมันไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของซานชิงได้อย่างแน่นอน