เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 163 วิวาทอย่างเกรียงไกร—จ้าวซื่อเหย่!
จ้าวซื่อเหย่ นี่คือฉายาที่โลกภายนอกใช้เรียกชายชราผู้นี้ เขายังเป็นปู่ของจ้าวจั๋วเหวินอีกด้วย เขาหรี่ตาพลางพินิจมองหลินเฉินที่อยู่ไกลออกไป จากตัวคนหนุ่มผู้นี้ เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายแผ่วเบา แม้ว่าอันตรายนั้นดูจะไม่มากนักก็ตาม
ทว่าจ้าวซื่อเหย่รู้ซึ้งถึงฝีมือตนเองดี กลิ่นอายที่อาจเป็นภัยต่อตัวเขานั้นมีอยู่ไม่มาก เขาหรี่ตาลง พินิจมองหลินเฉินอย่างละเอียดถี่ถ้วน พลันระเบิดกลิ่นอายกดขี่อันน่าสะพรึงกลัวออกมาจนหมดสิ้น
แม้ทั้งสองจะห่างกันเกือบสิบกว่าเมตร แต่หลินเฉินกลับสัมผัสถึงกลิ่นอายนั้นได้อย่างชัดเจน ประหนึ่งว่าเบื้องหน้าปรากฏภูเขาศพที่นองไปด้วยเลือด หรือราวกับมีปีศาจจากขุมนรกจดจ้องเขาอยู่!
จ้าวซื่อเหย่มอบแรงกดดันที่ไม่เคยพบมาก่อนให้แก่หลินเฉิน จนความสามารถญาณหยั่งรู้ขั้นสุดยอดของเขาไม่สามารถดำเนินต่อไปได้ และจำต้องหยุดชะงักลง ทว่าหลินเฉินหาได้ยอมสยบต่อแรงกดดันนี้ไม่