กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 140 หลี่ขุยและพานเว่ยขึ้นไปนอนบนเตียงเดียวกันแล้ว!
ยามเช้าตรู่ เมื่อแสงอาทิตย์สายแรกเล็ดลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่าน แอบซึมเข้ามาในหอพัก หลินเฉินก็ผลักประตูหอพักออกเบาๆ
กลิ่นผสมผสานที่อธิบายไม่ได้สายหนึ่งโชยมาปะทะจมูก ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
กลิ่นนี้มีทั้งกลิ่น “ตัวผู้” อันเป็นเอกลักษณ์ของหอพักชาย และยังมีกลิ่นหอมสะอาดสดชื่นของผู้หญิงเจือปนอยู่ด้วย ทำให้รู้สึกสับสนอยู่ไม่น้อย
หลินเฉินกลับมาถึงเร็วมาก เพิ่งจะหกโมงครึ่งยามเช้าเท่านั้น
บรรดาเพื่อนร่วมห้องในหอพักต่างยังคงจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทรา แต่ละคนนอนขดตัวอยู่ในผ้าห่ม เพลิดเพลินกับความเงียบสงบและความสบายที่หาได้ยากนี้