เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 496 หัวหน้าหมู่บ้านอสูรเพลิงดิน
แสงสว่างภายในถ้ำค่อนข้างสลัว มีเพียงแสงที่แผ่ออกมาจากภาชนะโบราณสูงครึ่งตัวคนเท่านั้นที่ช่วยให้ทัศนวิสัยในถ้ำดูสว่างขึ้นมาบ้าง
ไลมิราเบิกตากว้าง จ้องมองชายชราอสูรเพลิงดินที่เดินออกมาจากความมืดด้วยท่าทางไม่อยากจะเชื่อสายตา
อสูรเพลิงดินผู้นี้ดูมีอายุมากกว่าอสูรเพลิงดินทุกตัวในหมู่บ้าน ผิวสีดำของเขาแตกระแหงราวกับเปลือกไม้ที่แห้งกรัง
ลำคอของชายชราอสูรเพลิงดินเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นมากมาย บางรอยลึกจนเห็นกระดูก กระทั่งสามารถมองเห็นจังหวะการเต้นของหัวใจใต้ผิวหนังได้
เส้นผมบนศีรษะเหลือเพียงกระจุกเล็กน้อย ส่วนที่เหลือเป็นรอยแผลไหม้เกรียม สิ่งเดียวที่ยังคงสภาพสมบูรณ์คือใบหน้าที่ดูเหมือนเปลือกไม้คู่นั้น ซึ่งมีดวงตาที่ลุ่มลึกและเต็มไปด้วยสติปัญญา
บนนิ้วมือของชายชราอสูรเพลิงดินสวมแหวนหกวง ลวดลายบนหัวแหวนแต่ละวงไม่เหมือนกัน และในแสงสลัวนั้น มันกำลังเปล่งกลิ่นอายลึกลับออกมา
“ท่านคือคุณปู่...”
ใบหน้าสวยของไลมิราเต็มไปด้วยความตกตะลึง เธอถอยหลังกรูด อสูรเพลิงดินที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเหมือนกับคุณปู่ที่เลี้ยงดูเธอมาไม่มีผิดเพี้ยน
ทว่าคุณปู่ของเธอไม่มีรอยแผลเป็นมากมายขนาดนี้ ทำให้เด็กสาวเข้าใจได้ทันทีว่าอสูรเพลิงดินที่ยืนอยู่ตรงหน้ามีสถานะเป็นใคร