เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 477 บทสรุป
เรือรบราชันไป๋เยี่ยน!?
บนสนามรบใกล้ร่องลึกไป๋เหยี่ยน กองกำลังต่าง ๆ พากันถอยร่นอย่างรวดเร็วและรีบหนีห่างออกไปในทันที เพราะไม่ต้องการถูกลูกหลง
กองกำลังเหล่านี้ต่างหวาดกลัว เพราะต่างจากป้อมปราการลอยฟ้าขนาดมหึมานั้น ชื่อเสียงความโหดเหี้ยมของเรือรบราชันไป๋เยี่ยนนั้นโด่งดังเกินไป
นี่คืออาวุธเชิงยุทธศาสตร์ที่เผ่าราชันสัตว์ทะเลแห่งห้าทะเลนำมาใช้ในช่วงปลายยุคมืด เมื่อครั้งทำมหาสงครามตัดสินกับกองทัพพันธมิตรบนบก
ในมหาสงครามครั้งนั้น อานุภาพของเรือรบราชันไป๋เยี่ยนนั้นทำลายล้างอย่างถึงที่สุด โดยเฉพาะหน้าไม้ยักษ์ที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งติดตั้งอยู่บนนั้น ได้กลายเป็นฝันร้ายในใจของกองทัพบนบก
จนกระทั่งเวลาผ่านไปนาน ผู้คนบนบกบางกลุ่มจึงได้รู้จากการตรวจสอบหลายทางว่า หน้าไม้ยักษ์ที่น่าสะพรึงกลัวนั้นเป็น [อาวุธราชันสมุทร] ชนิดหนึ่ง และเป็นยุทธภัณฑ์หนักในบรรดาอาวุธเหล่านั้น
ตามคำเล่าขาน เมื่อหน้าไม้ยักษ์นั้นถูกใช้งาน ลูกศรเพียงดอกเดียวสามารถเจาะทะลวงท้องฟ้า และสามารถแบ่งแยกอาณาจักรออกเป็นสองส่วนได้...
ในยุคมืด แม้ผลของมหาสงครามครั้งนั้นจะจบลงด้วยการที่กองทัพสัตว์ทะเลถอยกลับไปยังห้าทะเลและทำสนธิสัญญาที่เปราะบางกับฝ่ายบนบก แต่ชื่อเสียงที่เรือรบราชันไป๋เยี่ยนสร้างไว้กลับตราตรึงอยู่ในใจของสิ่งมีชีวิตบนบกมาโดยตลอด
แน่นอนว่าคนรุ่นหลังจำนวนมากเชื่อว่าคำเล่าขานเหล่านี้เป็นการกล่าวเกินจริงและไม่เป็นความจริง