เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 465 แขกจากเมืองตงหลี
ดึกสงัด
บริเวณชานเมืองหอคอยฝอข่า ณ ฐานทัพแห่งหนึ่งของกองทัพส่วนกลาง รถลอยฟ้าคันหนึ่งขับเข้ามาอย่างเงียบเชียบผ่านประตูเล็กด้านข้าง
ประตูเล็กแห่งนี้เป็นทางเข้าเฉพาะของผู้บัญชาการฐานทัพ ความเข้มงวดในการรักษาความปลอดภัยสูงยิ่งกว่าประตูหลักของฐานทัพเสียอีก
รถลอยฟ้าคันนี้ไม่ได้ติดป้ายทะเบียนทหาร แต่กลับขับตรงเข้าไปจนถึงหน้าตึกเล็ก ๆ หลังหนึ่งในฐานทัพแล้วหยุดลง
ชายชราคนหนึ่งก้าวลงจากรถและเดินตรงเข้าไปในตึกนั้น ข้างในไม่มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเลย มีเพียงพลโทเฟยหลงคนเดียวที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะในห้องโถง กำลังดูข้อมูลต่าง ๆ บนจอแสงและขมวดคิ้วเป็นระยะ
เมื่อเห็นชายชราเดินเข้ามา พลโทเฟยหลงก็คลายคิ้วออก หัวเราะร่าแล้วลุกขึ้นอ้าแขนกอดชายชราอย่างอบอุ่น
“เจ้าเฒ่า ทำไมลูกศิษย์เธอเพิ่งจากไปไม่นาน เธอกลับมาที่หอคอยฝอข่าด้วยตัวเองล่ะ? เตรียมจะมาอยู่ยาวเพื่อช่วยฉันทำสงครามต้านกองทัพสัตว์ทะเลหรือไง?”
พลโทเฟยหลงหัวเราะเสียงดัง ฝ่ามือขนาดเท่าพัดตบลงบนหลังชายชราไม่หยุดจนอีกฝ่ายต้องนิ่วหน้าและร้องออกมา
“หยุดมือ! เฟยหลง เจ้าเด็กนี่ ระดับทะลวงผ่านแล้วกล้ามาลบหลู่ผู้อาวุโสหรือไง ตอนนั้นฉันยังเคยชี้แนะเธออยู่เลย นี่เธอปฏิบัติกับกึ่งอาจารย์แบบนี้หรือ?”