เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 451 เขาวงกตทะเลลึก
อ้วก……
ยูฉากำลังอ้าปากกว้าง พยายามจะสำรอกสิ่งที่กินเข้าไปเมื่อตอนเย็นออกมาให้หมด กลิ่นของ [แมงมุมทะเลฝันขาว] นั้นเหม็นเกินไป ประกอบกับซากศพของแมงมุมทะเลที่อัดแน่นอยู่เต็มไปหมด วัวขาวน้อยจึงทนไม่ไหวอีกต่อไป สิ่งที่อยู่ในกระเพาะแทบจะพุ่งทะลักออกมาจากปาก
ด้านข้าง ฝูเล่อร่างวูบไหวพุ่งเข้ามาดุจภูตผี เขาใช้นิ้วกดลงบนตัวยูฉาสองจุด พลังสายหนึ่งคล้ายกระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วร่าง สกัดกั้นความอยากอาเจียนของวัวขาวน้อยเอาไว้ได้อย่างอยู่หมัด
“ฉัน…… อื้อ…… นาย……”
ยูฉาเบิกตากว้าง จ้องเขม็งไปที่ฝูเล่อ ทั้งรู้สึกอึดอัดและโกรธเคือง
ความรู้สึกของเขาในตอนนี้ เหมือนกับคนที่เมาเหล้าแล้วอยากจะอาเจียนเพื่อสร่างเมา แต่กลับถูกกรอกยาแก้เมาขวดใหญ่ลงไปจนสร่างเมาทันที ทว่าอาหารที่ย่อยไม่หมดในกระเพาะกลับไม่สามารถสำรอกออกมาได้เลย
ความรู้สึกเช่นนี้ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าทรมานแค่ไหน มันเพียงพอที่จะทำให้ทรมานไปตลอดทั้งคืน……
ฝูเล่อกลับยิ้มออกมาด้วยท่าทางราวกับจะบอกว่าไม่ต้องขอบคุณหรอก เขาพูดว่า “ในสถานที่แบบนี้ อย่าทิ้งร่องรอยเอาไว้มากเกินไปจะดีกว่า มิเช่นนั้นจะเกิดปัญหาที่ไม่จำเป็นขึ้นได้ง่าย ปัญหาเหล่านี้อาจมุ่งเป้ามาที่พวกเราทั้งกลุ่ม หรืออาจจะมุ่งเป้ามาที่นายเพียงคนเดียวก็ได้……”
ยูฉากะพริบตาถี่ ๆ แล้วพยักหน้าแสดงว่าเข้าใจแล้ว