เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 449 สันดานแก้ไม่หาย
“คุณครอบครองร่างกายของ【หุ่นรบหมายเลข 1】อยู่ เท่ากับได้เริ่มต้นชีวิตใหม่เป็นครั้งที่สอง สามารถชดเชยความเสียดายต่าง ๆ ในอดีตได้ เป้าหมายของคุณในตอนนี้ก็คือสิ่งนี้...”
หลินชวนจ้องมองฝูเล่อ ใบหน้ากระตุกเล็กน้อย เขาไม่ค่อยได้ดุด่าใครด้วยท่าทีจริงจังเช่นนี้เท่าไรนัก
ไม่ว่าจะปฏิบัติต่อเพื่อนหรือคนรู้ใจ กิริยาท่าทางของหลินชวนมักจะอ่อนโยนเสมอมา
ส่วนศัตรูนั้น เขาเองก็ไม่ได้ทำหน้าถมึงทึงใส่ ปกติมักจะลอบลงมือจากด้านหลังเสียมากกว่า...
มีเพียงฝูเล่อเท่านั้นที่ทำให้หลินชวนรู้สึกอยากกำหมัดแล้วทุบหัวเจ้านี่แรง ๆ สักที เขาอยากรู้ว่าแกนกลางร่างกายของ【หุ่นรบหมายเลข 1】ที่เคยเป็นสมองของเวินหลิงตุนนั้นมีโครงสร้างเป็นอย่างไรกันแน่ วงจรสมองส่วนไหนถึงได้มีปัญหา
หลินชวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วกล่าวว่า “บันทึกที่คุณทิ้งไว้ก่อนหน้านี้ เคยกล่าวถึงต้นสายปลายเหตุของการหนีออกจากท่าเรือไป๋เจี้ยน คุณรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปในชีวิต หากย้อนเวลากลับไปได้ คุณจะไม่ปล่อยตัวปล่อยใจอีกเด็ดขาด จะต้องบำเพ็ญอย่างหนักเพื่อทะลวงสู่ระยะสูงสุดของพละกำลัง”
พูดจบเขาก็มองไปที่ฝูเล่อแล้วถามว่า “เนื้อหาในบันทึกเล่มนั้น คุณเป็นคนเขียนใช่ไหม?”
ฝูเล่อหัวเราะ “หึหึ” ออกมาพลางกล่าวอย่างหงอย ๆ ว่า “ใช่แล้ว บันทึกเล่มนั้นผมเขียนเอง ก่อนหน้านี้ผมยังแปลกใจอยู่เลยว่าคุณชวนคุ้นเคยกับเรื่องของผมขนาดนี้ได้อย่างไร ที่แท้ก็เพราะพบสมุดบันทึกเล่มนั้น ดูท่าเรื่องที่ท่าเรือไป๋เจี้ยน คุณคงสืบมาอย่างละเอียดแล้วสินะ”