เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 442 ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่แตกสลาย
แขนกลแปรสภาพเป็นของเหลวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะควบแน่นเป็นเกราะแขนสวมทับลงบนแขนซ้ายของหลินชวน
บนเกราะแขนมีปากกระบอกปืนนูนออกมา ซึ่งมีพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าสั่นไหวอยู่ภายในอย่างแนบเนียนที่สุด
“มหัศจรรย์จริง! พลังของ [อาวุธที่เจ็ด] กลับสามารถหลอมรวมเข้ากับ [แขนเกล็ดร้าว] ได้อย่างสมบูรณ์แบบ...”
หลินชวนรู้สึกประหลาดใจมาก เขาเคยคิดที่จะสร้างอุปกรณ์บางอย่างเพื่อนำพลังของตนเองมาหลอมรวมกับ [แขนเกล็ดร้าว] ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น เพื่อยกระดับพลังต่อสู้
แม้หลินชวนจะควบคุมแขนกลได้อย่างชำนาญ แต่ท้ายที่สุดมันก็เป็นเพียงอุปกรณ์จักรกล ซึ่งไม่อาจเทียบได้กับการควบคุมอาวุธซินหยวน
การใช้อาวุธซินหยวนเมื่อถึงระดับหนึ่งจะเปรียบเสมือนส่วนหนึ่งของร่างกาย และสามารถแสดง [พลังสุดยอดวิชายุทธ์] ออกมาได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ [แขนเกล็ดร้าว] ไม่อาจทำได้
การที่ช่างเครื่องควบคุมแขนกลได้ชำนาญนั้นเป็นเพียงความเชี่ยวชาญในเชิงเทคนิค ต่อให้เป็นวิชาต่อสู้จักรกล หากไม่ใช่แขนกลที่เข้ากับตนเองได้ดีจริงๆ ก็ไม่มีทางเทียบกับอาวุธซินหยวนได้
ทว่าหลังจากกระตุ้น [อาวุธที่เจ็ด] อุปกรณ์ชิ้นนี้กลับกลายเป็นสื่อกลางที่หลอมรวมพลังซินหยวนและพลังจิตของหลินชวนเข้ากับ [แขนเกล็ดร้าว]