เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 420 ผู้บัญชาการเฟยหลง
เวลาหกโมงครึ่งยามเย็น
ท้องฟ้ามืดมิดปกคลุมหอคอยฝอข่ามานานแล้ว ภายใต้สายฝนที่โหมกระหน่ำ เมืองแห่งนี้ดูราวกับเป็นเพียงแห่งเดียวที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมทะเลฝันร้ายสีขาว เต็มไปด้วยบรรยากาศที่เงียบเหงาและอ้างว้าง
ณ ห้องรับรองแขกผู้ทรงเกียรติบนชั้นสูงสุดของศาลาว่าการเมือง
หน้าหน้าต่าง ผู้บัญชาการเฟยหลงแห่งกองทัพสำนักงานใหญ่โฟข่ากำลังยืนอยู่ ซิการ์ในปากสว่างวาบเป็นระยะ ควันพวยพุ่งออกมาจากจมูกและปาก ใบหน้าของเขาเลือนรางอยู่ในกลุ่มควันนั้น
ด้วยความสูงเกือบสามเมตร เพียงแค่ใช้ความได้เปรียบทางสรีระ ผู้บัญชาการเฟยหลงก็มอบแรงกดดันราวกับขุนเขาให้แก่ผู้ที่พบเห็น
ในเวลานี้ ในฐานะผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพหอคอยฝอข่า เพียงแค่สายตาเดียวของเฟยหลงก็สามารถทำให้ทหารใหม่หวาดกลัวจนคุกเข่าลงกับพื้นได้ทันที
ภายในห้องรับรอง ท่านเคานต์ลัวเอ๋อที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะใบหน้ากระตุกเล็กน้อย ด้วยสถานะที่เขาเป็นตัวแทนของราชวงศ์จักรวรรดิซิงอ้าวในการมาเยือนครั้งนี้ ตามปกติแล้วเขาไม่จำเป็นต้องนอบน้อมถึงเพียงนี้
ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้บัญชาการเฟยหลงจริงๆ ท่านเคานต์ลัวเอ๋อกลับไม่กล้านั่งลงเลย หากปีศาจร้ายตนนี้หาข้ออ้างสักอย่างแล้วยกมือตบเขาจนตาย ราชวงศ์จักรวรรดิซิงอ้าวก็ทำได้เพียงประณามสักสองสามคำ และคงไม่เอาความอะไร
ประเทศต่างๆ ทั่วมหาทวีปตะวันออกล้วนมีท่าทีที่เป็นมิตรอย่างยิ่งต่อผู้บัญชาการเฟยหลง