เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 417 ท่ามกลางพายุฝน
ซ่า ซ่า ซ่า……
พายุฝนที่ตกต่อเนื่องมาสองวันเกือบจะกลืนกินหอคอยฝอข่าไปทั้งเมือง ทั้งเมืองถูกปกคลุมด้วยม่านฝนที่โหมกระหน่ำ เมฆดำทะมึนกดทับอยู่เหนือเมืองหอคอยแห่งนี้ ราวกับจะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ
สถานการณ์เช่นนี้ หากเป็นคนที่เพิ่งมาถึงเมืองนี้คงจะกังวลใจไม่น้อยว่า หากที่พักอยู่ในเขตใต้ที่มีระดับพื้นที่ต่ำกว่า จะถูกน้ำท่วมโดยตรงหรือไม่
ความกังวลเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องแปลก อันที่จริงในประวัติศาสตร์ของหอคอยฝอข่าเคยเกิดเหตุการณ์น้ำท่วมฝอข่ามาแล้วจริง ๆ
ตอนที่ร่องลึกไป๋เหยี่ยนเพิ่งก่อตัวขึ้น น้ำทะเลไหลย้อนกลับเข้ามา สัตว์ทะเลกับกองทัพของมหาทวีปยื้อยุดกันไปมา มีครั้งหนึ่งที่อาศัยแรงหนุนของน้ำขึ้นน้ำลง สัตว์ทะเลระดับฝันร้าย (เทียบเท่ากับยอดฝีมือระดับแปดของมหาทวีป) หลายตัวได้ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์สึนามิขึ้น
แนวชายฝั่งของทะเลฝันร้ายสีขาวกับหอคอยฝอข่าห่างกันหลายร้อยลี้ การจู่ ๆ ก็ต้องเผชิญกับสึนามิเช่นนี้ถือเป็นหายนะที่น่าสะพรึงกลัวในยุคนั้น
ในเหตุการณ์สึนามิครั้งนั้น หอคอยฝอข่าถูกน้ำท่วมไปกว่าครึ่ง กองทัพของมหาทวีปต้องสู้ตายถึงจะขับไล่การโจมตีอันบ้าคลั่งของพวกสัตว์ทะเลไปได้
หลังจากนั้น การก่อสร้างหอคอยฝอข่าก็ถูกถมให้สูงขึ้นเรื่อย ๆ ระบบระบายน้ำใต้ดินของเมืองถือได้ว่าล้ำสมัยที่สุดในมหาทวีป