เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 366 ห้องอันน่าพิศวง
คุณผู้หญิงเว่ยกว่างไม่ได้พูดอะไร เธอไม่ได้มีความโศกเศร้ามากมายนัก เพียงแค่เพื่อนคนหนึ่งหายไป ในใจจึงเกิดความหวั่นไหวขึ้นมาบ้าง
ความหวั่นไหวเช่นนี้เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ หากคนหรือสิ่งของที่คุ้นเคยหายไปโดยที่เธอไม่รู้สึกอะไรเลย เธอคงกลายเป็นเครื่องจักรสังหารไปจริงๆ ซึ่งนั่นคือตัวตนที่เธอเกลียดชังที่สุด
สำหรับคนเหล่านี้ที่อยู่ข้างกาย เธอไม่ได้ให้ค่าเลยแม้แต่น้อย การมีชีวิตอยู่เหมือนเครื่องจักรสังหารโดยไม่มีความสนุกสนานใดๆ มีเพียงความปรารถนาในการสังหารและความต้องการพื้นฐานที่สุดนั้น ไม่ต่างอะไรกับซากศพเดินได้
ส่วนตัวเธอ อย่างน้อยก็มีความต้องการ สิ่งสวยงาม ผู้ชายหน้าตาดี กลิ่นหอมของเงิน ดนตรีที่ไพเราะ และอื่นๆ อีกมากมาย...
นี่คือความแตกต่างระหว่างสิ่งมีชีวิตกับเผ่าอสูร
เธอเป็นเพียงผู้หญิงเลวที่บริสุทธิ์ ไม่ใช่เครื่องจักรสังหาร...
เมื่อครุ่นคิดเช่นนี้ อารมณ์ของคุณผู้หญิงเว่ยกว่างก็ค่อยๆ สงบลง เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่ไม่ได้คิดอะไรมากมายขนาดนี้มานานแล้ว
บางที มิซ่าอาจจะมีสถานะในใจเธอที่แตกต่างจากเพื่อนในนามคนอื่นๆ อยู่บ้าง
อย่างไรเสีย มิซ่าก็เคยช่วยชีวิตเธอไว้หลายครั้ง ถือเป็นผู้มีพระคุณและเป็นหุ้นส่วนที่ดีมากคนหนึ่ง...