เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 341 ผู้โดยสารที่แปลกประหลาด
ท่าเรือลาหยา เรือสำราญลำยักษ์จอดเทียบท่าไม่นาน หนึ่งชั่วโมงต่อมาก็ออกเดินทางอีกครั้ง มุ่งหน้าจากเส้นทางทะเลดำไปยังเมืองดาวออจิน
เมื่อออกจากท่าเรือและพ้นเขตแดนจักรวรรดิซิงอ้าว เรือสำราญก็เร่งความเร็วขึ้นทันที
ในทะเลหลวงไม่มีการจำกัดความเร็ว เรือสำราญจึงเร่งความเร็วขึ้นเป็นสองเท่า
ต่างจากทะเลแสงจันทร์ เส้นทางทะเลดำต้องแล่นผ่านน่านน้ำที่เป็นรอยต่อของทะเลฝันร้ายสีขาว ซึ่งเป็นน่านน้ำที่อันตรายมาก
ขอแค่หนีให้เร็ว อันตรายก็ไล่ตามไม่ทัน...
ประโยคนี้ใช้ได้ดีในทะเลฝันร้ายสีขาว ปลาขนาดใหญ่ในทะเลนี้มีความเร็วสูงมาก หากเรือแล่นช้าเกินไปจนถูกล้อมเข้า ก็จะกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก
“ผู้โดยสารกลุ่มที่เพิ่งขึ้นมาที่ท่าเรือลาหยาเมื่อครู่ มีอยู่สองสามกลุ่มที่ดูแปลก ๆ ออกไปดูหน่อยเถอะ...”
ในห้องพัก ไถกู่หยุดคุยโวเรื่องความรักในอดีตแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างพลางกล่าวอย่างเนิบนาบ