เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 ช่องโหว่
หลินชวนนั่งอยู่บนเก้าอี้ เขาเหลือบมองเคนยาแล้วกล่าวว่า “พวกที่แพ้รวดห้าสนามจนรั้งท้ายกลุ่มสามดาวอย่างนาย ช่วยเลิกยืนพล่ามไร้สาระได้ไหม มันทำให้คนอื่นหมดความอยากอาหาร...”
ทันทีที่ได้ยิน สีหน้าของเคนยาก็เปลี่ยนไปฉับพลัน เพื่อนร่วมทีมที่อยู่ข้างกายเขาก็เปลี่ยนสีหน้าตามไปด้วย
“ช่างเครื่องที่แม้แต่ระดับดาวก็ยังไม่มีอย่างนาย มีสิทธิ์อะไรมาพูดกับพวกเรา?”
“นายเป็นช่างเครื่องจากที่ไหนในมณฑลหนานหลัว อาจารย์ของนายคือใคร?”
“ดูจากอายุแล้ว นายเป็นช่างเครื่องจริงหรือเปล่า? ชุดคลุมช่างกลตัวนี้ยืมเขามาใส่ใช่ไหม?”
……
เคนยาและคนอื่น ๆ เดินเข้ามาล้อมหลินชวนไว้ พวกเขาต้องการตรวจสอบความถูกต้องของสถานะช่างเครื่องของเขา
หลินชวนมีสีหน้าเรียบเฉย เขาไม่กลัวพวกเจ้าพวกนี้หาเรื่องหรอก สำหรับช่างเครื่องฝีมือไก่กาพวกนี้ ตอนที่เขานั่งดูการแข่งขัน เขาก็อยากจะลงมือสั่งสอนสักชุดอยู่แล้ว
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นคนมณฑลหนานหลัวโดยกำเนิด และยังใช้ชีวิตอยู่ในสถาบันหนานหลัวมาถึงสี่ปี ความรู้สึกผูกพันย่อมมีอยู่บ้าง