เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 228 วางตาข่าย
โดยไม่รู้ตัว ก็มาถึงชั้นล่างของอพาร์ตเมนต์ที่มู่เชียนพักอยู่ หลินชวนเงยหน้าขึ้นมอง ดูแย่กว่าที่พักของเขาถึงสองระดับ
ทว่าค่าเช่าก็ไม่ถูกเลย ค่าเช่าในเขตกลางของรังผึ้งจักรกลจะมีที่ไหนถูกกันล่ะ
ในฐานะคนขนของฟรี หลินชวนย่อมต้องบริการให้ถึงที่ ควบคุมรถเข็นอัตโนมัติขึ้นลิฟต์ไปยังชั้น 29 ส่งสัมภาระถึงบ้านสาวสวย และจัดวางกล่องเหล่านั้นให้เรียบร้อยทีละใบ
“จริงสิ วันนี้คุณต้องไปทำงานหรือเปล่า?” มู่เชียนถามขึ้นกะทันหัน
“ใช่ครับ……” หลินชวนหาวออกมา ช่วงนี้ยุ่งทั้งวันทั้งคืนจนปั่นงานหนักเกินไปหน่อย
สังเกตเห็นสายตาแปลก ๆ ของมู่เชียน หลินชวนจึงรีบแก้ต่าง “ไม่ใช่เรื่องที่คุณคิดหรอกครับ……”
“ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย คุณคิดเรื่องอะไรอยู่กันแน่”
มู่เชียนเหลือบมอง เปิดกล่องใบหนึ่งหยิบกล่องเล็ก ๆ ออกมา ข้างในมีน้ำยาบำรุงสองหลอด เป็นน้ำยาลิมิเต็ดที่นักบวชจิตวิญญาณแห่งมหาทวีปตะวันตกปรุงขึ้น ผลลัพธ์คล้ายกับ [น้ำยาจ้าวสมุทร] แน่นอนว่าประสิทธิภาพต่างกันถึงสิบระดับ