เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 ความวุ่นวายภายใน
ยามค่ำคืน
ท้องฟ้ายามค่ำคืนเริ่มมีฝนเย็นเยียบโปรยปราย ฝนในฤดูหนาวของเขตเลี่ยหลินนั้นหนาวเหน็บ นี่คือสภาพอากาศของเมืองติดทะเล
บนถนนหน้าอาคารรักษาความสงบ ผู้คนเดินขวักไขว่ คนที่ไม่มีอุปกรณ์กันฝนต่างวิ่งกันสุดชีวิต เพราะอยู่ใกล้ป่าเกล็ดร้าว การตากฝนมากเกินไปย่อมไม่ส่งผลดีต่อร่างกาย
ที่ริมถนน ชายหนุ่มมนุษย์หมาป่าขาวคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น มองไปข้างหน้าอย่างว่างเปล่า พลางตั้งปกเสื้อโค้ทขึ้น
เขาดูเหมือนนักท่องเที่ยวที่ไม่ได้พกอุปกรณ์กันฝนมา พอเจอฝนตกกะทันหันเช่นนี้ก็เรียกรถแท็กซี่ได้ยาก และไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนดี
“ท่านครับ รับอุปกรณ์กันฝนไหมครับ?”
เด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งเดินเข้ามา ยื่นอุปกรณ์กันฝนที่บรรจุหีบห่ออย่างดีมาให้
นี่คือเด็กชายเผ่าแมวเหมียว ดวงตาเป็นประกายวับแวม หูที่มีขนเล็กน้อยสั่นระริก ร่างกายเปียกโชกไปด้วยน้ำฝน
เขากำลังถือถุงใบหนึ่งซึ่งข้างในเต็มไปด้วยอุปกรณ์กันฝน