เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 หมัดเดียว
ฟึ่บ!
ในป่า ร่างของคนแคระขาวอมตะหายไปจากจุดเดิม ลมพายุพัดกระหน่ำ บนพื้นปรากฏรอยเท้าลึก ระยะทางหลายสิบเมตรถูกข้ามผ่านในพริบตา
“เถ้าแก่หลู รับไว้!”
เหล่าเลี่ยชายวัยกลางคนคำรามเสียงดัง เขาพุ่งตัวออกไปก่อนแล้วกางโล่แสงขวางไว้ด้านหน้า
เสียงดังสนั่น โล่แสงแตกกระจาย เหล่าเลี่ยกระเด็นถอยหลังไป
หมัดนี้ของคนแคระขาวอมตะประกอบกับพลังงานจลน์อันมหาศาลขณะพุ่งตัว ได้เกินขอบเขตที่ยอดฝีมือระดับสองจะรับไหวไปแล้ว
แม้พลังที่แท้จริงของเหล่าเลี่ยจะเป็นยอดฝีมือระดับนักสู้จิตวิญญาณขั้นห้า และเชี่ยวชาญเทคนิคการผ่อนแรงด้วยดาบและโล่ ก็ยังไม่สามารถรับแรงปะทะจากหมัดนี้ได้
อึก……
หลูสงย่อตัวลงพลางยกโล่แสง เลือดพุ่งออกจากปากไม่หยุด เขาต้านทานการโจมตีของคนแคระขาวอมตะได้อีกครั้ง แต่ต้องแลกมาด้วยราคาที่แสนสาหัส