เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 ห้านาทีในแต่ละวันของปรมาจารย์เถี่ยอิน
ยามค่ำคืน ณ หน้าประตูโรงหลอมเทาขาว เข็มนาฬิกาทรายบอกเวลาใกล้จะถึงหนึ่งทุ่ม
ภายในสำนักงานขนาดใหญ่ ปรมาจารย์เถี่ยอินสวมแว่นตากำลังพลิกอ่านบทความวิจัยที่เหล่านักศึกษาส่งเข้ามา
บนโต๊ะทำงานมีตราประทับเก้าอันวางเรียงราย ซึ่งทำขึ้นจากหินสีเทาขาว ทุกครั้งที่เถี่ยอินอ่านบทความจบหนึ่งฉบับ เขาจะหยิบตราประทับที่แตกต่างกันขึ้นมาเพื่อประทับคะแนนลงไป
ปึก ปึก ปึก...
บนบทความแต่ละฉบับปรากฏคำว่า “ขั้นกลาง-ต่ำ” “ขั้นกลาง-กลาง” “ขั้นกลาง-ต่ำ” สลับกันไปมา
ต่างจากเกณฑ์การให้คะแนนของเผ่าพันธุ์อื่น การให้คะแนนบทความของช่างเครื่องเผ่าคนแคระนั้นเรียบง่าย โดยแบ่งออกเป็นเก้าระดับ ตั้งแต่สูงไปจนถึงต่ำ คือ “ขั้นสูง-สูง” ไปจนถึง “ขั้นต่ำ-ต่ำ”
ขณะพลิกอ่านบทความเหล่านี้ ส่วนใหญ่ได้รับคะแนนในระดับกลาง เถี่ยอินพยักหน้าเล็กน้อย นักศึกษาเหล่านี้ถือว่าใช้ได้ทีเดียว