เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 มองทะลุปรุโปร่งจนไร้ค่า
บนหน้าผาก ลวดลายดวงตาเปล่งประกายแสง ม่านพลังจิตเริ่มขยายตัว จากเส้นผ่านศูนย์กลางสองเมตร เป็นสองเมตรครึ่ง...
เมื่อเส้นผ่านศูนย์กลางขยายขึ้น หลินชวนก็เดินไปที่ประตูเพื่อไม่ให้กระทบกับหลานเสี่ยวเหมียว เจ้าตัวน้อยนี่ทนรับกลิ่นอายแบบนี้ไม่ไหว
อย่างไรก็ตาม เมื่อขยายจนถึงสี่เมตร หลินชวนก็รู้สึกวิงเวียนศีรษะ ม่านพลังจิตจึงสลายไป
“ขีดจำกัดคือเส้นผ่านศูนย์กลางสี่เมตรสินะ?”
หลินชวนพึมพำ จากนั้นจึงโคจรเคล็ดคำร่ายนั้นอีกครั้ง ม่านพลังจิตก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ครั้งนี้เขาไม่ได้ขยายม่านพลังจิต แต่ลองรวมพลังจิตเข้าด้วยกัน
ครู่ต่อมา ที่เบื้องหน้า กลุ่มแสงพลังจิตปรากฏขึ้น มีขนาดเพียงครึ่งหนึ่งของเล็บมือ เลือนรางและจางหายไปมา
หลินชวนยกมือขึ้นสัมผัสกลุ่มแสงพลังจิตนั้นเบา ๆ มันสลายไปทันทีที่สัมผัส แต่เขากลับสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของวัตถุจริง ๆ