เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 นี่ไม่เหมือนแผนของฉัน
ยามเย็น ดวงตะวันยังไม่ลับขอบฟ้า อุณหภูมิภายนอกยังคงร้อนระอุ หลินชวนเดินออกมาจากอาคารรักษาความปลอดภัย ยิ้มโบกมือลาเพื่อนร่วมงาน
ถูกต้อง เพื่อนร่วมงาน...
ในช่วงบ่าย ครูฝึกเคอร์รีแจ้งเขาว่า เนื่องจากผลงานโดดเด่นระหว่างอยู่ค่ายฝึก เขาจึงได้รับการเลื่อนเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยฝึกหัดของสำนักงานรักษาการณ์ท่าเรือไป๋เจี้ยนก่อนกำหนด
รอจนค่ายฝึกสิ้นสุดลง ก็จะได้บรรจุเป็นเจ้าหน้าที่เต็มตัวโดยตรง
หลินชวนมีความสุขอย่างมาก แผนการเป็นข้าราชการจักรวรรดิที่ท่าเรือไป๋เจี้ยนของเขา ในที่สุดก็ใกล้สำเร็จแล้ว
เขาเดินอยู่บนถนน มองภาพแสงไฟที่เริ่มส่องสว่างยามค่ำ จึงเกิดความสนใจขึ้นมา เดินเตร่ไปทั่วตรอกซอกซอย แวะตามแผงลอยต่าง ๆ ซื้อของกินเล่นและขนมขบเคี้ยว กินอย่างเพลิดเพลิน จนไม่ทันรู้ตัวว่าราตรีกาลมาเยือนแล้ว
“ดึกขนาดนี้แล้ว ควรกลับได้แล้ว...”
หลินชวนเลี้ยวเข้าตรอก ค่อย ๆ ห่างจากถนนย่านคึกคัก เตรียมลัดทางกลับบ้าน
เขามาถึงท่าเรือไป๋เจี้ยนเกือบสองเดือนแล้ว จึงคุ้นเคยเส้นทางกลับบ้านเป็นอย่างดี