เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 กรงขังโลหิตวิญญาณ
เฮ้อ...
รถลอยตัวขนาดใหญ่พุ่งผ่านประตูสีโลหิต หลินชวนกวาดสายตามองไปรอบ ๆ พบว่านอกจากแสงสีแดงเลือดแล้วก็ไม่มีอะไรผิดปกติ จึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ทว่าซูต้วนพั่วกลับเหยียบเบรกกะทันหัน มือกุมขมับเผยสีหน้าเจ็บปวด เหงื่อเย็นไหลซึมออกมาจากไรผมในทันที
“อึก...”
ซูต้วนพั่วครางต่ำ บนใบหน้าขาวผุดเส้นเลือดฝอยดั่งใยแมงมุมเต้นตุบ ๆ ราวกับกำลังอดทนต่อความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส
สภาวะของเธอในตอนนี้ ราวกับว่าจิตสำนึกที่กำลังล่องลอยอยู่ได้พุ่งชนเข้ากับกำแพงอย่างจังด้วยความเร็วสูงสุดของรถลอยตัวขนาดใหญ่
ในหัวว่างเปล่า ความคิดแตกกระเจิง นึกอะไรไม่ออกเลยสักอย่าง...
ค่อย ๆ มีเศษเสี้ยวความทรงจำหวนคืนมา ซูต้วนพั่วคล้ายจะกลับไปในฤดูร้อนปีนั้น วันที่ท่าเรือไป๋เจี้ยนร้อนระอุราวกับเปลวเพลิง วันที่เธอไปรายงานตัวที่อาคารหน่วยรักษาความปลอดภัย
——