เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 ลูกบอล
“ซวงเย่ เธอเป็นอะไรไป?”
หลินชวนหันกลับไปมอง เห็นไหล่บอบบางของหญิงสาวสั่นไหวและน้ำตานองหน้า เขาก็อดตกใจไม่ได้
“ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร แค่นึกถึงเรื่องในอดีตบางอย่างขึ้นมาน่ะ...”
มู่ซวงเย่ยิ้มออกมา แต่น้ำตากลับไม่ยอมหยุดไหล ความทรงจำในหัวพรั่งพรูออกมาดั่งสายน้ำ ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะซบหน้าลงบนไหล่ของชายหนุ่มคนนี้แล้วปล่อยโฮออกมา
หลินชวนนั่งนิ่งด้วยความงุนงง นี่เป็นค่ำคืนที่แปลกประหลาดจริงๆ เขาเพียงแค่มาทดสอบการใช้งานจริงของหุ่นยนต์รุ่นเสี่ยวไป๋ 1 แต่กลับมาพบมู่ซวงเย่ และทั้งคู่ก็มาเดินเที่ยวหาของอร่อยกินกันที่ถนนสายอาหาร
ตอนนี้หญิงสาวกำลังหนุนไหล่เขาและร้องไห้อย่างหนัก ราวกับว่าเขาเพิ่งจะทิ้งเธอมาอย่างนั้นแหละ
มันแปลกเกินไปแล้ว...
ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างเหลือบมองเป็นระยะ แต่จะมีใครรู้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้นกับชายหญิงคู่นี้
ผ่านไปนานครู่หนึ่ง—