เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 สมกับที่เป็นนักศึกษาของฉัน
แสงแดดแผดเผาส่องกระทบผิวน้ำทะเลในยอร์ก รถลอยฟ้าขนาดใหญ่เปรียบเสมือนเสือดาวเงา ลอยอยู่เหนือผิวน้ำสิบกว่าเมตร แล่นผ่านไปด้วยเสียงคำรามสนั่นจนกดผิวน้ำให้เกิดเป็นรอยทางยาว
หลินชวนนั่งอยู่เบาะหลังอย่างสบายอารมณ์ การพักผ่อนตากอากาศริมทะเลครั้งแรกในโลกใบนี้ด้วยวิธีการเดินทางแบบนี้ มันเท่ระเบิดไปเลย สามารถเอาไปคุยโวได้ตลอดชีวิต
ถ้าถ่ายรูปสักสองสามใบแล้วเอาไปลงในกลุ่มเพื่อนร่วมชั้น คงจะกลายเป็นประเด็นร้อนทันที น่าเสียดายที่หลินชวนทำแบบนั้นไม่ได้ เขารู้สึกเสียดายและมีความรู้สึกว่างเปล่าเหมือนคนรวยที่เดินในความมืด
ภายในห้องโดยสาร หัวหน้าทีมซูที่นั่งอยู่เบาะคนขับไม่ได้สวมชุดหน่วยรักษาความปลอดภัย แต่เปลี่ยนมาอยู่ในชุดสบายๆ เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงเจ็ดส่วนสีน้ำเงินรัดรูป ซึ่งขับเน้นหน้าอกอันโดดเด่น เอวคอดกิ่ว และเรียวขาอันยาวสวยของเธอออกมา
ดึงดูดสายตาเต็มสิบ!
ส่วนมู่ซวงเย่สวมชุดเดรสแขนสั้นสีน้ำเงินที่มีลายดอกไม้สีขาวเล็กๆ กระจายอยู่ทั่ว ส่งกลิ่นอายความสดใสของวัยรุ่นออกมา