เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ความเผด็จการของสามหน่วยงานหลัก
“ที่ฉันรับเงินก้อนนี้ ก็แค่อยากให้พ่อบ้านมู่สบายใจ เธอเองก็รู้ว่าคนแก่พออายุมากขึ้นก็มักจะขี้ระแวง ถ้าฉันพูดความจริงไปว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน พ่อบ้านมู่เขาจะเชื่อไหมล่ะ?”
“รับเงินไปเพื่อให้คนแก่สบายใจไง!”
หลินชวนกล่าวอย่างมีเหตุผล
“แต่เราไม่ได้คบกันสักหน่อย……” มู่ซวงเย่โกรธมาก เธอเป็นผู้หญิงนะ ถูกบอกเลิกแบบนี้ เธอไม่เสียหน้าหรือไง
“เงินก้อนนี้ ถือว่าเป็นค่าตอบแทนที่ฉันช่วยพวกเธอสองคนไง! จะแบ่งให้พวกเธอสักหน่อยไหมล่ะ……”
หลินชวนเอ่ยขึ้น รู้สึกว่าในเมื่อเป็นเงินที่ได้มาจากตระกูลมู่ มู่ซวงเย่และไมเลินก็นับว่าเป็นพวกเดียวกัน เห็นแล้วก็ต้องมีส่วนแบ่ง จำเป็นต้องแบ่งให้สักหน่อย
“ฉันไม่เอาหรอก ฉันขาดเงินค่าขนมแค่นี้หรือไง?” มู่ซวงเย่หันหน้าหนีแล้วเบะปาก
“ฉันก็ไม่เอา” ไมเลินส่ายหน้า เขาคิดว่านี่เป็นสิ่งที่หลินชวนควรได้รับ เป็นค่าตอบแทนที่ช่วยผู้สืบทอดตระกูลมู่ไว้ จริงๆ แล้วเหรียญทอง 30,000 เหรียญถือว่าน้อยไปด้วยซ้ำ