เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 ฉันยังจำตัวเองไม่ได้เลย
“คุณคือ...” หลินชวนมองชายหนุ่มคนนี้ คิ้วที่อยู่หลังแว่นตาหนา ๆ เลิกขึ้นด้วยความประหลาดใจ
ชายหนุ่มคนนี้หล่อมาก มีใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับถูกแกะสลัก ผมสีน้ำตาลดวงตาสีฟ้า รูปร่างสมส่วนสมบูรณ์แบบ
บวกกับเสื้อผ้าที่ทันสมัย และกลิ่นอายขุนนางที่เป็นเอกลักษณ์ของเขตต้าซิงอ้าว ซึ่งตรงกับทุกจินตนาการของผู้หญิงในจักรวรรดิซิงอ้าวที่มีต่อผู้ชายที่สูงศักดิ์และหล่อเหลา
พวกหนุ่มน้อยหน้าใสในจักรวรรดิต่างทุ่มเงินมหาศาลเพื่อปรับแต่งตัวเองให้เป็นแบบนี้ แต่ชายหนุ่มคนนี้เป็นของแท้ตามธรรมชาติ
หากชายหนุ่มเช่นนี้อยู่ที่ท่าเรือไป๋เจี้ยน แล้วเดินผ่านเขตเสื่อมโทรมทางตอนเหนือของท่าเรือเพียงลำพังในยามค่ำคืน ตอนเดินออกมาคงเหลือแต่ร่างแห้ง ๆ แล้ว
หลินชวนมองชายหนุ่มคนนี้แล้วไม่อยากจะคุยด้วย ใครจะอยากคุยกับเพศเดียวกันที่หน้าตาดีกว่าตัวเองหลายเท่ากันล่ะ ผู้หญิงยังเป็น ผู้ชายก็เช่นกัน