เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 รหัสล็อกซินหยวนเก้าสิบเก้าชั้น
ทางตะวันตกของเมืองหนานหลัวเป็นที่ตั้งของท่าเรือม่อปิน ลมร้อนในเดือนหกพัดโชยมาจากผิวน้ำ ทำให้ธงบนเรือลำยักษ์แต่ละลำสะบัดพึ่บพั่บ
ท่าเรือม่อปินเป็นท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดของเมืองหนานหลัว ที่นี่เต็มไปด้วยผู้คนหลากหลายประเภท ทั้งยังเป็นสถานที่ที่วุ่นวายที่สุดในเมืองอีกด้วย
แน่นอนว่าสำหรับนักศึกษาชนชั้นสามัญอย่างหลินชวน ลวี่สง และคนอื่น ๆ แล้ว โรงเตี๊ยมที่นี่ราคาถูกมาก นาน ๆ ครั้งมาดื่มกินให้สำราญใจที่นี่ก็ไม่ทำให้ต้องรัดเข็มขัดใช้ชีวิตตลอดทั้งเดือน
ในมุมหนึ่งของท่าเรือมีโรงเตี๊ยมเก่าซอมซ่อแห่งหนึ่ง เมื่อก้าวเข้าไป สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือรูปปั้นมนุษย์วัวที่มีความสูงกว่าสามเมตร
นี่ไม่ใช่กรณีพิเศษ โรงเตี๊ยมหลายแห่งในท่าเรือม่อปินต่างก็ตั้งรูปปั้นมนุษย์วัวเอาไว้
ตอนที่หลินชวนมาที่นี่ครั้งแรกเขารู้สึกสงสัยมาก เจ้าของโรงเตี๊ยมก็ไม่ใช่เผ่ามนุษย์วัว เหตุใดต้องตั้งรูปปั้นเช่นนี้ไว้ด้วย