เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 502 เทียนตูบุกโจมตี
ครืนครั่น——!!!!!!
เท้ายักษ์สีทองทมิฬที่บดฟ้าบังตะวันเหยียบลงมา กระแทกเข้ากับพลังต้นกำเนิดของมังกรหงส์อย่างรุนแรง
ชั่วขณะนั้น ราวกับดวงดาราดวงหนึ่งระเบิดขึ้นในระยะประชิด
คลื่นพลังงานคลุ้มคลั่งทำให้กลุ่มเมฆในรัศมีพันเมตรระเหยหายไปในพริบตา มิติแตกร้าวเป็นชิ้น ๆ ราวกับกระจกที่แตกละเอียด เผยให้เห็นกระแสปั่นป่วนแห่งห้วงมิติกาลและห้วงความว่างเปล่าอันมืดดำ
เมื่อควันจางลง เงาสัตว์วิญญาณของเซวียนหยวนชางกับกู่เยวี่ยต่างดูสะบักสะบอมไม่น้อย
เกล็ดย้อนหลายชิ้นบนร่างมังกรทองแตกละเอียด โลหิตมังกรสีทองไหลทะลักไม่ขาดสาย
ปีกหงส์เทพของกู่เยวี่ยก็หม่นแสงลงไปหลายส่วน เห็นได้ชัดว่าเสียเปรียบอยู่บ้างจากเท้าเตะที่แทบจะเป็นของเทวะเมื่อครู่
ทว่าสภาพของเสี่ยวไป๋อีกฝ่ายก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน
เงาลวงเทพมารสูงพันจั้งค่อย ๆ สลาย กลายเป็นแสงดวงดาวเล็ก ๆ กลับคืนสู่ร่างแท้