บทที่ 496 การรวมพลของเผ่าเทพ

บทที่ 496 การรวมพลของเผ่าเทพ

บนท้องฟ้าเมืองเทียนตู เมื่อระลอกคลื่นมิติสงบลงอย่างสมบูรณ์ แสงสีเงินและร่างของหลินเฉินกับพวกพ้องก็หายไปจนไร้ร่องรอย

กู้หนิงลอยค้างกลางอากาศอยู่ครู่หนึ่ง มองหลุมว่างเปล่า แววหม่นหมองลึก ๆ ในดวงตาวูบผ่านไปเพียงชั่วครู่

จากนั้นเขาก็ค่อย ๆ ร่อนลงมา

เมื่อเท้าทั้งสองเหยียบพื้นดินที่แตกพัง บรรพมังกรซึ่งแผ่อานุภาพมังกรไม่สิ้นสุดก็สลายเป็นแสงสีทองจุดเล็ก ๆ พุ่งกลับเข้าไปในร่างของเขา

แม้จะเก็บงำกลิ่นอายแล้ว แต่รอบกายกู้หนิงยังคงมีบารมีที่ทำให้ผู้คนไม่กล้าจ้องมอง

หลี่กู่ กู้โหย่วซาน และยอดฝีมือชั้นแนวหน้าคนอื่น ๆ ที่รอดชีวิต ต่างมองกู้หนิงด้วยสีหน้าประหลาด

เมื่อก่อนกู้หนิงเป็นคนที่สี่ตระกูลใหญ่ต้องระแวดระวัง ถึงขั้นที่สี่ตระกูลใหญ่ส่งคนไปหยั่งเชิงความคืบหน้าด้านพลังของกู้หนิงทุกปี ใครจะคิดว่าตอนนี้กู้หนิงจะเติบโตจนแข็งแกร่งน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้

ทุกคนต่างเงียบงัน