กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 485 อสูรยักษ์บรรพกาล
ต้นไม้โลกแห่งพลังแห่งความมืดที่บดฟ้าบังตะวันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงตามเจตจำนงของฉินเส่าเส่าด้านมืด
ใบหน้าเจ็บปวดบิดเบี้ยวนับไม่ถ้วนบนลำต้นส่งเสียงคำรามไร้สุ้มเสียง
ร่างที่ควบแน่นได้ทีละร่างราวกับผลไม้สุก หลุดออกจากลำต้น ร่วงลงสู่พื้นดินราวกับฝนตก
ดวงตาของพวกเขาว่างเปล่า แต่กลับแผ่เจตจำนงแห่งการต่อสู้และกลิ่นอายมรณะท่วมฟ้า
ข้างกายพวกเขา สัตว์วิญญาณทรงพลังรูปร่างแตกต่างกันตัวแล้วตัวเล่า ปรากฏขึ้นพร้อมเปลวเพลิงผีสีเขียวหม่นที่ลุกโชนเช่นกัน!
พวกเขาคือคนจากตระกูลโบราณที่ตายที่สถาบันหลิงในสงครามปกป้องสถาบันอันโหดร้ายเมื่อครั้งนั้น!
“โฮก——!”
ในหมู่พวกมัน มีอันเดดวิหคเฟิ่งหวงร่างมหึมาตัวหนึ่ง ลำตัวลุกโชนด้วยเพลิงสีทองทมิฬ เพียงปรากฏตัวก็เงยหน้าส่งเสียงร้องแหลมเปี่ยมด้วยกลิ่นอายอำมหิต!
มันคืออันเดดสัตว์วิญญาณของกู้อวิ้น เทพธิดาแห่งตระกูลโบราณในวันนั้น