บทที่ 480 ไหน ๆ ก็มาแล้ว ก็เชือดทิ้งซะเลย

บทที่ 480 ไหน ๆ ก็มาแล้ว ก็เชือดทิ้งซะเลย

ทั่วฟ้าดินเงียบงันราวกับความตาย

คำพูดข่มขู่ของเซวียนหยวนโจวดังก้องอยู่ในหูของทุกคน

สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปยังหลินเฉินโดยไม่รู้ตัว ความคิดเดียวกันผุดขึ้นในใจของทุกคน—

เขาไม่กล้าแน่!

เขาไม่กล้าเด็ดขาด!

นั่นคือเซวียนหยวนโจวเชียวนะ!

ท่านบรรพชนสูงสุดแห่งเผ่าเทพเซวียนหยวน หลักค้ำจุนที่มีชีวิตผ่านกาลเวลามาไม่รู้กี่ปี

การฆ่าเขาก็เท่ากับประกาศสงครามกับตระกูลเซวียนหยวน ผู้นำเผ่าเทพอย่างสิ้นเชิง

ฆ่าซื่อจื่อไปอาจยังพอเจรจากันได้ แต่มหาอาวุโสสูงสุดนั้นไม่เหมือนกัน