บทที่ 476 บันทึกเขตหวงห้าม

บทที่ 476 บันทึกเขตหวงห้าม

ผู้อาวุโสใหญ่ย่อมรู้ดีว่าหลินเฉินรีบร้อนกลับมา ก็เพื่อเรื่องของฉินเส่าเส่า

ตอนนี้ผ่านมาระยะหนึ่งแล้วนับจากวันที่กายวิญญาณสวรรค์ปะทุ ถึงเวลาจัดการเรื่องนี้เสียที

เขาลุกขึ้นแล้วเดินไปยังเขตชั้นใน

หลินเฉินกับหลี่เจิ้นกลั้นหายใจ สายตาจับจ้องตามแผ่นหลังของผู้อาวุโสใหญ่อย่างไม่คลาด

ไม่นานนัก ผู้อาวุโสใหญ่ก็เดินออกมาจากเขตชั้นใน ในมือมีหนังสือโบราณเล่มหนึ่ง ปกเหลืองเก่าจนขอบบางส่วนชำรุด

วัสดุของหนังสือเล่มนี้ไม่ใช่โลหะและไม่ใช่หยก ไม่รู้ทำจากหนังสัตว์ชนิดใด สัมผัสแล้วนุ่มนวล แม้ผ่านกาลเวลามากัดกร่อนก็ยังคงเหนียวทน

“ในตอนนั้น เพื่อป้องกันการจู่โจมกะทันหันจากตระกูลโบราณ ฉันจึงเตรียมรับมือกับสถานการณ์เลวร้ายที่สุดไว้ก่อน มอบหมายให้ผู้อาวุโสที่ไว้ใจได้หลายคนทยอยขนย้ายคัมภีร์ล้ำค่าที่มีเพียงฉบับเดียวในหอหนังสือของสถาบันออกไปอย่างลับ ๆ”

ผู้อาวุโสใหญ่ส่งหนังสือโบราณในมือให้หลินเฉิน แววตาเผยความโล่งใจและความทอดถอนใจอยู่เล็กน้อย

“ตอนนี้ย้ายมานครอัสนีและสร้างสถาบันขึ้นใหม่ เมื่อไม่กี่วันก่อนฉันจัดข้าวของล้ำค่าเหล่านี้ที่ได้กลับคืนมา ถึงได้บังเอิญพบหนังสือเล่มนี้”