กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 461 ขวานแรกทำลายค่ายกล ขวานที่สองตัดหัว
ทันทีที่ ‘เงาหงส์คืนตำแหน่ง’ ปรากฏ ฟ้าดินก็พลันมืดหม่น!
ท้องฟ้าเหนือหุบเขามังกรหิมะทั้งผืนถูกปกคลุมด้วยเงามายาหงส์เพลิงนับร้อยนับพันตัวที่ลุกไหม้ด้วยเปลวไฟสีดำ แสงตะวันที่เคยสว่างจ้าถูกบดบังจนหมดสิ้น บริเวณโดยรอบตกอยู่ในความมืดมิดราววันสิ้นโลก
เงามายาหงส์เพลิงทุกตัวดูมีชีวิตชีวาราวกับจริง พวกมันกระพือปีกที่ลุกไหม้ ส่งเสียงร้องแหลมสูงและโหยหวนจนผู้คนขนลุก
จิตสังหารไร้ขอบเขตถาโถมมาจากทั่วทุกทิศราวกับกระแสน้ำ จับจ้องหมีขาวใหญ่ตรงกลางไว้แน่น
นี่คืออาณาเขตพลังไม้ตายสังหาร!
“หมีตัวนี้จบเห่แล้ว!”
“สมกับเป็นตระกูลโบราณ ตระกูลโบราณที่มีรากฐานสั่งสมเช่นนี้ พวกเราไม่มีทางจินตนาการได้เลย!”
ผู้ควบคุมอสูรที่ชมอยู่ในหุบเขาสัมผัสได้ถึงอานุภาพของท่านี้ สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
แค่ยืนดูอยู่ยังรู้สึกว่าวิญญาณกำลังถูกเงาหงส์เต็มฟ้าดูดเข้าไปและฉีกเป็นชิ้น ๆ