กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 451 นครเฮยซานที่หายสาบสูญ
“ไม่! เธอทำแบบนี้ไม่ได้!”
“พวกเราเป็นคนของเผ่าเทพ! ถ้าแกกล้าแตะต้องพวกเรา ผู้อาวุโสในตระกูลจะสับแกเป็นหมื่นชิ้น!”
“ปล่อยพวกเราไป สมบัติที่นี่เรายกให้เธอทั้งหมด!”
ผู้ควบคุมอสูรจากเผ่าเทพกลุ่มนั้นกับผู้บำเพ็ญอิสระที่เป็นมนุษย์อีกไม่กี่คนกรีดร้อง วิงวอน และข่มขู่ด้วยความหวาดกลัว เสียงสารพัดปะปนกันจนเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
พวกเขาพยายามอัญเชิญสัตว์วิญญาณมาต่อต้าน แต่สัตว์วิญญาณของพวกเขาถูกความสามารถประหลาดของอสูรกลืนเคราะห์กดข่มจนหมดเรี่ยวแรง แม้แต่ยืนก็ยังแทบไม่ไหว
ดวงตาสัตว์ของอสูรกลืนเคราะห์ที่เดิมดูเลื่อนลอยพลันถูกความดำมืดสนิทเข้าครอบงำ มันส่งเสียงครางต่ำราวกับมิติถูกฉีกกระชาก
ขนสีดำราวกับเงาทมิฬที่ไหลเคลื่อนไหว กล้ามเนื้อปูดโปนขึ้นมา เพียงชั่วพริบตาก็กลายเป็นอสูรยักษ์น่าสะพรึงกลัวสูงหลายจั้ง
หัวของมันเปลี่ยนเป็นรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว ปากมหึมาอ้าออก สิ่งที่เผยให้เห็นไม่ใช่เขี้ยวแหลม แต่เป็นพลังแห่งความมืดลึกล้ำที่กลืนกินแสงทั้งหมด คล้ายหลุมที่เชื่อมต่อกับห้วงความว่างเปล่า
แรงดูดอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาจากปากแห่งพลังแห่งความมืดนั้น พุ่งตรงเข้าหาต้นกำเนิดชีวิตและตบะพลังวิญญาณ!