เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 428 ศึกใหญ่สิ้นสุด ประกาศให้โลกรู้
หลังจากศิษย์และพันธมิตรคนอื่น ๆ พยุงผู้บาดเจ็บทยอยถอยไปยังเขตปลอดภัยที่จัดเตรียมไว้ชั่วคราวด้านหลัง ด้วยความรู้สึกซับซ้อนทั้งเหนื่อยล้าและยินดีที่มีชัย
สนามรบใจกลางที่ผ่านการย่ำยีอย่างหนักพลันเงียบสงัด เหลือเพียงกลิ่นคาวเลือดเข้มข้นกับกลิ่นอายไหม้จากพลังงานที่อาละวาดลอยอวลอยู่ในอากาศ
หลินเฉินและพวกอีกสี่คนยืนอยู่บนซากปรักหักพัง ต่างจับจ้องไปยังบริเวณที่ฉินเส่าเส่ามองอยู่ ตรงนั้นคือจุดที่ร่างแท้มหึมาของบรรพชนพฤกษาล้มลงและสลายไปในที่สุดก่อนหน้านี้
ตอนนี้รอบด้านเต็มไปด้วยเลือดสีแดงทองสุกสว่างของวิหคเฟิ่งหวง แต่เลือดไม่ได้ค่อย ๆ แข็งตัวและหม่นลงเหมือนปกติ กลับเริ่มไหลอย่างประหลาดราวกับถูกพลังไร้รูปร่างบางอย่างชักนำ!
ซู่ ๆ—
ท่ามกลางเสียงแผ่วเบา เลือดแท้ของวิหคเฟิ่งหวงที่กระจัดกระจายอยู่ทั้งหมดไหลมารวมกันดุจแม่น้ำนับร้อยสายบรรจบลงทะเล แปรเป็นลำธารสายเล็ก ๆ พุ่งไปรวมกันตรงจุดศูนย์กลางอย่างรวดเร็ว ก่อนก่อเป็นวังวนสีเลือดที่แผ่กลิ่นอายร้อนระอุและศักดิ์สิทธิ์
และใจกลางวังวนนั้นก็คือจุดที่บรรพชนพฤกษาสิ้นชีพก่อนหน้านี้
“นี่...นี่มัน?!”
รูม่านตาของผู้อาวุโสใหญ่อวี๋ซิวหดลงฉับพลัน ลมหายใจสะดุด ความคิดที่แทบไม่กล้าจินตนาการพลันแล่นผ่านสมองดุจอสนีบาต