บทที่ 326 อสูรกลืนเคราะห์สิ้นชีพ

บทที่ 326 อสูรกลืนเคราะห์สิ้นชีพ

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้”

ไป๋หลิงลองแล้วลองอีก แต่เธอก็ทำไม่ได้อยู่ดี

“อ๊า!!!!!!”

เธอกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง ก่อนคุกเข่าลงกับพื้น มองหลินเฉิน มองผู้อาวุโสใหญ่ มองบรรพพฤกษา แล้วพูดว่า “ช่วยมันด้วย ช่วยมันด้วย ใช้ชีวิตฉัน ใช้ชีวิตฉัน”

หลินเฉินกับคนอื่น ๆ เงียบงัน แต่อสูรกลืนเคราะห์กลับลืมตาขึ้นในตอนนั้น แล้วส่งเสียงร้องก๊าบ

มันบอกไป๋หลิงว่าไม่ต้องลองอีกแล้ว

มันสบายดี

นี่คือความปรารถนาของมัน

มันอยากให้ไป๋หลิงมีชีวิตอยู่