กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 317 ค่ายกลเริ่มทำงาน
เมื่ออสรพิษเก้าห้วงสมุทรเดินออกไปข้างนอกแล้วเงยหน้ามองท้องฟ้า ก็เห็นเมฆก้อนมหึมานี้
เมฆดำก้อนนี้ใหญ่จนน่ากลัว ราวกับมีจิตสำนึกของตัวเองและแผ่ขยายไปทั่วท้องฟ้าอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
“นี่มันอะไร?” ราชันแมงป่องมังกรเงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึง
อสรพิษเก้าห้วงสมุทรก็ขมวดคิ้วเช่นกัน ก่อนเหยียบเวหาทะลุผ่านชั้นเมฆไป
แต่เพียงชั่วพริบตา มันก็กลับลงมายังพื้นดินอีกครั้ง
“ราชันอสูร มองออกไหม?” ราชันแมงป่องมังกรกังวลว่านี่จะเป็นวิธีโต้กลับของเผ่ามนุษย์
ตอนนี้เผ่ามนุษย์ถูกควบคุมไว้แล้ว แม้เผ่าอสูรอยากยึดเมืองเทียนตูก็ยังยากมาก แต่อสรพิษเก้าห้วงสมุทรอยู่ที่นี่ และตอนนี้ยังมีคนเผ่ามนุษย์อีกมากอยู่ในมือเผ่าอสูร