กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 314 เริ่มแผนปากว้าเก้าเมืองอีกครั้ง
หลังกินข้าวเสร็จ หลินเฉินลองหยั่งเชิงไป๋หลิง แต่กลับพบว่าเขาคิดมากไปเอง
ไป๋หลิงยังเป็นไป๋หลิงคนเดิม ดูเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
“ดูเหมือนฉันจะคิดมากไปเอง” ระหว่างที่หลินเฉินครุ่นคิด เขาก็เห็นแววทุกข์ใจวูบผ่านดวงตาของไป๋หลิง
หลินเฉินนึกถึงเรื่องช่วงบ่ายขึ้นมา จึงถามว่า “เธอกำลังไม่สบายใจเรื่องอะไรหรือเปล่า”
ไป๋หลิงเบิกตากว้าง
“เธอไม่อยากกลับสำนักหลิงหรือ”
“ไม่ใช่” ไป๋หลิงส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “แค่ไม่รู้ทำไม พอได้ยินว่าเมืองเทียนตูถูกสัตว์อสูรปิดล้อม ฉันก็รู้สึกไม่สบายใจ”
หลินเฉินชะงัก
ไป๋หลิงมีจิตใจดี เธอจะรู้สึกเศร้าบ้างก็เข้าใจได้