กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 267 เทพมารคลุ้มคลั่ง บดขยี้!
การใช้งานกับการเสริมพลังเป็นคนละแนวคิดกันโดยสิ้นเชิง พลังเทพมารไม่ได้เพิ่งปรากฏขึ้นบนดาวน้ำเงินเป็นครั้งแรก แต่เป็นเจตจำนงที่เทพมารยุคบรรพกาลหลงเหลือไว้ในโลก
หากสัตว์วิญญาณหยั่งรู้ถึงการมีอยู่ของมันและได้รับการยอมรับจากมัน ก็จะสามารถใช้พลังของมันได้
จะใช้พลังได้ 1% หรือ 99% ความแตกต่างด้านพลังย่อมมหาศาล
ก่อนหน้านี้ท่าเรียกวัวมารของเสี่ยวไป๋ที่ใช้ในงานประลองสัตว์อสูร นับได้อย่างมากก็แค่ขั้นเริ่มต้นของพลังเทพมาร
มาถึงขั้นนี้ เพิ่งจะเรียกว่าเริ่มต้นเท่านั้น
แต่หากไปถึงขั้นเทพมารคลุ้มคลั่ง ก็แสดงว่าพลังเทพมารยอมรับมันอย่างเต็มที่ และมันสามารถใช้พลังส่วนหนึ่งของเทพมารได้แล้ว
ราชันแมงป่องมังกรเห็นภาพนี้จากอัฒจันทร์ ในใจก็รู้สึกไม่ดีขึ้นมา รอยยิ้มบนใบหน้าเมื่อครู่แข็งค้างไปทันที
ในตอนนั้นเอง เสียงวัวร้องกึกก้องไปทั่วฟ้า แสงบนร่างของเสี่ยวไป๋พลันสว่างจ้า
เมื่อเสียงร้องอย่างเกรี้ยวกราดดังขึ้น วัวมารก็อ้าปากส่งเสียงคำรามก้องตามไปด้วย เสียงนั้นราวกับทะลุทะลวงวิญญาณ ทำให้ทุกสิ่งรอบข้างหวาดผวา