กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 236 วัวมารปรากฏกาย วิวัฒนาการ
เมื่อได้รับคำสั่งจากกู้หนิง ร่างใหญ่กำยำนั้นก็ตอบสนองทันที มันคงท่าสยบมังกรอันน่าเกรงขามไว้ กล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งแน่น เกล็ดเปล่งประกายเย็นเยียบ
จากนั้นร่างมหึมาของมันก็กระโจนขึ้นสูง ราวกับกระสุนปืนใหญ่ที่พุ่งออกมาจากทะเลลึก
นี่คือท่ามังกรโผพ้นสมุทรที่หลินเฉินกับเสี่ยวไป๋เคยเห็นสัตว์อสูรมังกรวารีขาวของหลี่เป้ยใช้ในวันนั้น พลังอันแข็งแกร่งของมันยังคงติดตาพวกเขา
เสี่ยวไป๋ตั้งหลักได้อีกครั้ง กีบทั้งสี่ของมันยืนหยัดมั่นคงบนพื้น ขนทั่วร่างสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น
การตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบสองครั้งไม่ได้ทำให้เจตจำนงในการต่อสู้ของเสี่ยวไป๋หดหู่ลง ตรงกันข้าม ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายทำให้เลือดในกายมันเดือดพล่าน
หลินเฉินเคยบอกมันว่า มีแต่การเอาชนะยอดฝีมืออย่างต่อเนื่องเท่านั้น ถึงจะแข็งแกร่งขึ้นได้เรื่อย ๆ
แววตาของเสี่ยวไป๋ในเวลานี้เปล่งประกายร้อนแรง มันเริ่มรวบรวมพลังอสูรทั้งหมดจากสายเลือดเถื่อนขั้นห้า พลังในร่างหลั่งไหลมารวมกันราวกับคลื่นยักษ์ มันถึงกับรีดพลังในร่างออกมาจนหมด
“มอ!”
เสียงคำรามโกรธเกรี้ยวกึกก้องจนหูแทบดับดังมาจากฟากฟ้า ราวกับจะฉีกนภากว้างให้ขาดออกจากกัน