กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 223 หมีขาวใหญ่วิวัฒน์
หลินเฉินไปหาจูถงและอธิบายสถานการณ์ให้เขาฟัง
จูถงฟังจบก็รับปาก เขายังดูคาดหวังอยู่บ้าง แล้วพูดว่า “คนอื่นควบคุมวัวก็ได้วัว ควบคุมจิ้งจอกก็ได้จิ้งจอก แต่พอเป็นนายกลับได้ตัวเก่งขนาดนี้ ฉันอยากเห็นจริง ๆ ว่านายซ่อนยาอะไรไว้ในน้ำเต้า”
“โชคดีน่ะ…”
หลินเฉินตอบอย่างขมขื่น
“หึ ๆ ถ้านายมีชะตาวาสนาดีขนาดนั้น คนที่ไปสำนักราชครูก็คงเป็นนาย ไม่ใช่ไป๋หลิง” จูถงแย้ง
พอพูดถึงไป๋หลิง จูถงก็เล่าสถานการณ์บางอย่างของสำนักราชครูให้ฟัง
“ตามข่าวล่าสุดที่สำนักราชครูประกาศต่อสาธารณะ พวกเขารับศิษย์ทั้งหมดเก้าคน รวมไป๋หลิงด้วย ในกลุ่มนี้ยังมีผู้ถูกชะตาวาสนาคัดเลือกมาจากเทียนตูด้วย”
หลินเฉินฟังแล้วถามอย่างประหลาดใจว่า “หมายความว่าต้องแข่งขันกันอย่างยุติธรรม? ไป๋หลิงอาจไม่ได้เป็นราชครูในท้ายที่สุด?”
“เทียนตูประเมินไว้แบบนั้น พวกเขาคิดว่าจงหนานทำแบบนี้เพราะถูกกดดัน” จูถงพูด แต่กลับฟังดูลังเลอยู่บ้าง