บทที่ 220 ได้รับโลหิตแก่นหงส์เพลิง 11 หยด

บทที่ 220 ได้รับโลหิตแก่นหงส์เพลิง 11 หยด

หลินเฉินเหงื่อตก พลันนึกอะไรขึ้นได้จึงมองหลิวกู่แล้วถามว่า “อาจารย์ ตอนนี้อาจารย์...”

“เจ้าหนูยังข่มข้าได้อีกขั้นสินะ?” หลิวกู่หัวเราะพลางดุ

“ศิษย์ไม่กล้า” หลินเฉินรีบประสานมือ

เขาไม่ได้หมายความแบบนั้นจริง ๆ แค่สงสัยเท่านั้น

“ใช่ เหนืออาจารย์ชี้แนะคือผู้อาวุโส ตอนนี้ฉันยังไม่ได้เป็น” หลิวกู่ไม่ได้มีแววอิจฉา

ที่จริงสำนักวิญญาณตั้งกฎนี้ขึ้นมาเพราะคนที่ได้รับคำชี้แนะจากบรรพชนต้นไม้ไม่ใช่นักเรียนธรรมดา นักเรียนแบบนี้ย่อมเป็นคนที่ได้รับการคาดหวังในอนาคต การมอบตำแหน่งผู้อาวุโสให้ล่วงหน้าก็เท่ากับผูกมัดพวกเขาไว้กับขุมอำนาจ

ความสามารถที่หลินเฉินแสดงให้เห็นในการประชันอสูรคราวนี้น่าทึ่งมาก สำนักวิญญาณจึงยอมเป็นกรณีพิเศษ

“อาจารย์ ผู้อาวุโสเข้าออกคลังโอสถได้ตามใจไหม?” ดวงตาของหลินเฉินเต็มไปด้วยความละโมบ

“แน่นอนว่าไม่ได้” หลิวกู่ตอบ “ฝันไปเถอะ คลังโอสถของสำนักวิญญาณมีไว้ให้นักเรียน แต่ผู้อาวุโสมีสิทธิพิเศษอยู่จริง คือเบิกของจากคลังโอสถได้ปีละสิบชุด”