บทที่ 196 พลังเทพมาร ความคมของเขามารนิรันดร์กัลป์

บทที่ 196 พลังเทพมาร: ความคมของเขามารนิรันดร์กัลป์

หลังจากเสี่ยวไป๋เข้าสู่สายเลือดเถื่อนบรรพกาลขั้นสาม ดวงตาทั้งสองก็แดงก่ำ รูจมูกพ่นไอร้อนออกมาสองสาย กีบทั้งสี่ขุดพื้นอย่างแรงจนฝุ่นฟุ้งกระจาย

พร้อมเสียงคำรามกึกก้องจนหูแทบดับ เสี่ยวไป๋รวบรวมพลังทั่วร่างไว้ที่เขาทั้งสอง แล้วพุ่งชนไปทางมังกรอสูรเซินหลัวอย่างสุดกำลัง

เงาตกค้าง 15 เงา พันเงาหลอมรวมเป็นหนึ่ง!

เมื่อเห็นเช่นนั้น มังกรอสูรเซินหลัวก็รีบประสานอินทั้งสองมืออย่างรวดเร็ว พร้อมท่องคาถาในปาก

ในชั่วพริบตา ต้นไม้เหนือหัวราวกับถูกพลังลึกลับบางอย่างอัญเชิญให้เติบโตและแผ่กิ่งก้านอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะสานพันกันกลายเป็นกำแพงพลังงานที่เปล่งแสงพลังงานอันแข็งแกร่ง

กำแพงนี้ส่องประกายสีเขียวหม่น ดูแข็งแกร่งจนมิอาจทำลาย

เสี่ยวไป๋พุ่งเข้าชนกำแพงพลังงานอย่างดุดัน ร่างของมันมีพลังมหาศาลดุจขุนเขา

ได้ยินเสียงดังสนั่น “บึ้ม!” แสงบนผิวกำแพงพลังงานพลันมืดลง แล้วรอยร้าวก็ปรากฏขึ้นทีละเส้น ราวกับสัญญาณก่อนกระจกจะแตก

แต่เพียงชั่วพริบตา กำแพงพลังงานก็ซ่อมแซมตัวเองขึ้นมาอีกครั้งด้วยพลังหนุนจากสรรพสิ่งหมื่นภพ