กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 189 ประลองกับแคว้นบูรพาซากุระ เสี่ยวไป๋ลงสนาม
กลับเข้ามาในโรงเตี๊ยม หลินเฉินก็ปล่อยจิ้งจอกน้อยออกมา จากนั้นคนหนึ่งกับสัตว์วิญญาณสามตัวก็อิ่มอร่อยกับอาหาร ก่อนเตรียมตัวเข้านอน
หมีขาวใหญ่ไม่ได้ลงแข่ง อารมณ์จึงไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก หลินเฉินกับเสี่ยวไป๋ก็ใจเย็นเป็นปกติ มีเพียงจิ้งจอกน้อยที่ตื่นเต้นอยู่บ้าง กลางคืนพลิกตัวไปมาไม่ยอมนอน
“อู้ว~~”
เมื่อเห็นว่าตัวเองทำหลินเฉินตื่น จิ้งจอกน้อยก็ก้มหน้า
หลินเฉินรู้ดีว่าจิ้งจอกน้อยไม่เคยขึ้นเวทีแบบนี้มาก่อน จึงกลัวว่าจะทำผลงานได้ไม่ดี
หลินเฉินจึงปลอบว่า “ช่วงนี้ฉันเห็นความพยายามของเธอมาตลอด ด้วยฝีมือของเธอ แค่ทำตามปกติก็พอ”
“อีกอย่าง ฉันอยู่ข้าง ๆ ไม่ต้องกลัว”
ประโยคแรกช่วยปลอบใจจิ้งจอกน้อยได้เพียงเล็กน้อย แต่ประโยคหลังเห็นได้ชัดว่าได้ผลมาก