เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 184 วิวัฒนาการกฎเกณฑ์: อสูรไป่หลิ่น
จูถงกับจางจิ้นยืนมองอยู่ข้าง ๆ โดยไม่พูดอะไร
ตอนนี้ตัวตนของไป๋หลิงยิ่งไม่ถูกเปิดเผยได้ก็ยิ่งดี
ต่อให้เธอเป็นผู้ถูกเสนอชื่อ ก็ยังไม่มีทางต่อกรกับขุมอำนาจของนครสวรรค์ได้
องครักษ์เงาสวรรค์ยังคงขวางเธอไว้แน่น จนกระทั่งได้ยินเสียงไออีกครั้งจากในห้อง ประตูจึงเปิดออก
ทุกคนตกใจจนหน้าถอดสี หลิวกู่เกือบก้มตัวประสานมือคารวะ แต่ถูกจูถงถลึงตาใส่เสียก่อน เขาถึงนึกขึ้นได้
“หนูน้อย ฉันป่วยมานานแล้ว เกรงว่าจะรักษาไม่หาย” คนที่เปิดประตูออกมาคือจงหนาน
เมื่อเทียบกับหนึ่งปีก่อน อาการป่วยของเขาทรุดหนักกว่าเดิม
ตอนนี้เขาผอมจนเหลือแต่กระดูก ทั่วร่างมีแต่จุดด่างตามวัย ผมขาวบริเวณขมับก็ยิ่งบางลง
เขานั่งอยู่บนรถเข็น ใบหน้าเปื้อนยิ้ม ก่อนบอกองครักษ์เงาสวรรค์ว่า “พวกเธอลงไปได้แล้ว”