กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 159 วัตถุดิบวิวัฒน์ระดับตำนาน: โลหิตแก่นหงส์เพลิง
หลินเฉินเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน ในที่สุดทั้งสองคนก็พาสัตว์วิญญาณออกจากบริเวณนี้
เดินไปได้ไม่ไกล ก็เห็นซากเผ่าแมลงกองพะเนินสูงเป็นภูเขา
หลินเฉินยืนมองอยู่ข้าง ๆ จนหนังศีรษะชาวาบ
ถ้าคนเป็นโรคกลัวที่แคบเห็นภาพนี้ คงเป็นลมหมดสติไปตั้งแต่แรก
“ดูเหมือนจะมีคนในสถาบันชอบรังแกพวกอ่อนหัด” หลินเฉินพูด
ไป๋หลิงได้ยินก็แค่กระแอมเบา ๆ ดูกระอักกระอ่วนนิดหน่อย
หลินเฉินถึงนึกขึ้นได้แล้วพูดว่า “ฉันไม่ได้หมายถึงเธอ เธอไม่เหมือนพวกเขา”
หลินเฉินพูดไปได้ครึ่งเดียวก็เลิกพูด
ยิ่งพูดยิ่งออกทะเล