เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 142 ขึ้นเส้นทางสู่เซียนเร็วปานแสง ทะลวงระดับสิบ
หลินเฉินเตะเข้าไปทีเดียว ราวกับเหยียบหน้าคนที่พูดอยู่ พวกนักเรียนเด็กเส้นที่อยู่ข้าง ๆ จึงเลิกเก็บคำพูด เริ่มโจมตีเขาเป็นการส่วนตัว
“ฮึ แค่นี้เอง ก้าวของที่หนึ่งยังหยุดไม่ได้หรอก”
“เขาแค่ไม่อยากขึ้นไปเท่านั้น”
“ใครบอกว่าเด็กเส้นอ่อนแอ? เด็กเส้นก็ขึ้นไปถึงชั้น 40 ได้เหมือนกัน”
ทุกคนตื่นเต้นกันสุดขีด นี่คือปฏิกิริยาที่ถูกกดกลั้นมานาน
คิดไม่ถึงว่านักเรียนคนนั้นจะพูดว่า “ก็แค่ชั้น 40 เอง คนไม่รู้คงนึกว่าเขาเป็นคนแรกที่ขึ้นไปถึง ฟางโหยวขึ้นไปถึงชั้น 50 แล้ว ให้เขาลองแตะขอบชั้น 50 ให้ได้ก่อนค่อยพูด”
นักเรียนโควตาปกติหลายคนพยักหน้า
ฟางโหยวเป็นหน้าเป็นตาของพวกเขา ขอแค่เขายืนหยัดอยู่ตรงนั้น พวกเขาก็ไม่มีทางแพ้ในการเถียง
อีกอย่าง ตอนนี้หลินเฉินเพิ่งขึ้นถึงชั้น 40 เป็นคนแรกในหมู่นักเรียนเด็กเส้นที่ขึ้นไปถึงด้วยซ้ำ จึงไม่มีอะไรให้น่ากลัว