บทที่ 139 ทักษะที่สี่ เขามารนิรันดร์กัลป์

บทที่ 139 ทักษะที่สี่: เขามารนิรันดร์กัลป์

หลินเฉินพาเสี่ยวไป๋กับจิ้งจอกน้อยรีบร้อนกลับมาที่ลาน หมีขาวใหญ่ที่กำลังยกเหล็กอยู่เห็นภาพนั้นก็ระแวดระวังขึ้นมาทันที

หลินเฉินกับพวกถูกคนไล่ฆ่ามาหรือ?

แต่พอมองไปด้านหลัง ก็ไม่เห็นมีใครตามมา

หลินเฉินนั่งอยู่บนบานประตูในลานบ้าน เสี่ยวไป๋ก็ยืนนิ่งตัวตรงอยู่ที่เดิม ส่วนจิ้งจอกน้อยรีบร้อนเข้าไปในบ้าน คุ้ยหาของตามตู้จนทั่ว ก่อนจะหยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกมายื่นให้หลินเฉิน

ชั่วขณะหนึ่ง หมีขาวใหญ่รู้สึกราวกับตัวเองเป็นคนนอก

“เสี่ยวเฮย มานี่” หลินเฉินร้องเรียก

หมีฝ่ามือเหล็กเดินเข้าไป ในใจกลับรู้สึกดีใจอยู่หน่อย ๆ หลินเฉินบอกให้มันนั่งลงข้าง ๆ แล้วพูดว่า “มาดูกันทักษะที่สี่ของเสี่ยวไป๋กัน”

หมีฝ่ามือเหล็กนั่งลงอย่างว่าง่าย คราวนี้เสี่ยวไป๋ยิ้มให้มัน แต่หมีฝ่ามือเหล็กกลับไม่แสดงความไม่พอใจแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันยังรู้สึกตั้งตารออยู่ด้วย จิ้งจอกน้อยกระโดดขึ้นไปนั่งบนหัวหมี หลินเฉินกลืนน้ำลายอย่างประหม่า ก่อนวางมือลงบนหัวของเสี่ยวไป๋

【อสูรขุยหลิง】